شد از ره راست سوی تهران

« ارشد» که چو ما نشد هراسان

شد عازم شاهرود و سمنان

از سوی دگر رشید سلطان

گفتیم که وقت دنگ وفنگ است

سبحان الله این چه رنگ است

خود گرچه ز شوق تیز بودیم