وانگه پی تنویر شبستان شقاوت

از نعش بزرگان وطن قنطره کردند

قصری زخیانت بنهادند و بر آن قصر

از لخت دل سوختگان کنگره کردند

از تیر جفا، سینه ما پنجره کردند

وز کینه شبانگاه ، تجددطلبان را

کشتند و تو گویی عملی نادره کردند