ور توسن شاپور، جهان بود به من چه

جان بود به تن چه

گشتاسب سرپادشهان بود، به من چه

دندان به دهن چه

شاپور چنان بود، برکلب حسن چه

جانا، تو چه هستی ؟ اگر آن بود، به من چه

ای وای دریغا که وطن مرد ندارد