دست اندر دست مانده تاکنون از دیرگاه

صیت قدر و حشمتش بگذشته از ماهی و ماه

خسروان کرده در او از دیده حسرت نگاه

حدش از آنسوی دجله تا بدین سوی هراه

وندر او زین دیرگه بیگانگان نابرده راه

خسروان در برکشیده این بت دلبند را

راست چون مادرکه اندر برکشد فرزند را