گفت بیداد و دروغ و ریمنی زشت ست، زشت

و آن هم اندر خسروی کرد آنچه کرد از خوب و زشت

درگه گشتاسب شه ، دین کرد پیدا زردهشت

کرد یزدان را جدا از دیو و دوزخ از بهشت

راستی جو در منشت و درگو شت و درکنشت

پارسا مرد آنکه ورزد مهر و داد و یار و کشت

راستی و ورزش و دادند درهای بهشت