با چنان لشکر که بودش زیر فرمان ، ای دریغ

بنده یاسای او گشتند شاهان زمن

وز در تبریز ملک آراست تا حد پکن

شد چرا خوارزمشاه از وی گریزان، ای دریغ

ماند بی سردار از این معنی خراسان ، ای دریغ

زان قبل جان های شیرین گشت قربان ، ای دریغ

ای دریغ آن ملک همچون باغ رضوان ، ای دریغ