فاطمه خاتون بیا تا بنگری شاه جهان

روزی اندر پارس شد رایات سلطانی عیان

گرد گشتند از پی دیدار شه ، پیر و جوان

از بر بامی عجوزی بانگ زد ناگه که هان

شه چو این بشنید لختی برکشید ازره عنان

خاصگان گفتند شاها چون ستادی ناگهان

گفت از آن تا فاطمه خاتون به بیند چهر من