شاه خود با لشکری اندک روان شد بی درنگ

وان همایون ملک را بگرفت شاه دین طلب

چون سوی تبریز شد تا لشکر آساید ز جنگ

شاه عثمانی درآمد با گروهی تیزچنگ

رزم و کوشش را دلیرانه میان بربست تنگ

چون فزون شد خصم ، شاه اندیشه کرد از نام و ننگ

خشمگین برتافت رخ چون بچه گم کرده پلنگ