هم در آن سامان روانش شد سوی مینو روان

شاه بابر رفت سوی هند و شد با تاج و تخت

زان سپس بغنود چندی در سراب و نخجوان

تا شد از بیماری ، آن مرد سهی زار و نوان

پور او طهماسب شه چون بود طفلی ناتوان

خود نفاق آمد پدید اندر دل پیر و جوان

ملک او افتاد در سرپنجه ذل و هوان