زین واقعه در شهر ما هر گوشه ای صد عربده ست

چون دید جالینوس را نبضش گرفت و گفت او

دستم بهل دل را ببین رنجم برون قاعده ست

صفراش نی سوداش نی قولنج و استسقاش نی

نی خواب او را نی خورش از عشق دارد پرورش

کاین عشق اکنون خواجه را هم دایه و هم والده ست

گفتم خدایا رحمتی کرام گیرد ساعتی