می رود خلق سوی زیبایی

بد و خوب و دراز و کوته نیست

همه چیزش ز روی عدل نکوست

هرکسی آن کند که درخور اوست

زاد ره ، همت و شکیبایی

آن که را همت و شکیب کم است

به گمانش که ره سوی عدم است