که جانان طالب جانست و جان جویای جانانست

دلم با خویشتن آمد شکایت را رها کردم

هزاران جان همی بخشد چه شد گر خصم یک جانست

منم قاضی خشم آلود و هر دو خصم خشنودند

که جان ذره ست و او کیوان که جان میوه ست و او بستان

که جان قطره ست و او عمان که جان حبه ست و او کانست

سخن در پوست می گویم که جان این سخن غیبست