بر سر و ریش خلق تف می کرد

گشته چرک و سیاه مولویش

بر زبان بود مدح پهلویش

شعر می خواند و پف پف می کرد

مدح می خواند شاه ایران را

حامی فرقه فقیران را

تا مگر زودتر رها گردد