بسپارد به کام مرگ مرا

کان که دوش از اجل نجاتم داد

دیگری را به جای من بنهاد

هم تواند که در درون سرا

این مثل در جهان فسانه شده

که بود امن ، راه دزد زده

حیف باشدکه جلسه فردا