زی تو پتیاره و کریه بود

پدرت فتنه بود و مادر شر

نیک مانی به مادر و به پدر

هرکه زی مردمان وجیه بود

وان که نزد تو آبرو دارد

دست پیش کسان برو دارد

وه چه خوش گفت اوستاد طریق