تقو ی و مردی و فتوت هم

درد چون رفت ، شرم هم برود

غیرت و خون گرم هم برود

شرم چون رفت ، رفت عفت هم

مرد بی شرم ، بی عفاف شود

حیله سازد، دروغ باف شود

دشمن جان بخردان گردد