سخن از دوستان خود گویی

شرم داری ز شه که گویی راست

ای عجب شرمت از خدای کجاست ؟ !

چون مجال سخن ز شه جویی

از چه هنگام نفع خویشتنت

نیست قفل سکوت بر دهنت

دادی و می دهی تو صاف و صریح