چون تویی را چرا ز خاطر برد؟

شوهرت را وفا و وجدان نیست

بلکه درنده ایست انسان نیست

چون منی را چه باک گر آزرد

هرکه در خانه اش فرشته ایست

گر دهد دل به دیو، مردم نیست

زن که از شوهری چو من دل کند