چاره ای غیر صبر و خاموشی

کاین دو تن بر من و تو می خندند

چون رسد نامه ، شیشکی بندند

نیست ما را، به عین سرپوشی

چند روزی از این حدیث گذشت

خانم از رنج و غصه ناخوش گشت

هیچ ننوشت بهر شوهر خویش