« فرخی » فتح ری به نظم آورد

کرد خلقی عظیم در زندان

همه در قلعه ها هلاک شدند

خاک بودند و باز خاک شدند

در رهش فرش تهنیت گسترد

وز سخن های « فرخی » پیداست

کاین جفاهای بی عدد زکجاست