خانه ام چون دلم خرابیده

شب عید است و من غریب و اسیر

بسته تقدیر پنجه تدبیر

قرض بالای قرض خوابیده

سال پارینه هم در اول سال

قرض من بود شش هزار ربال

سال بگذشت و تازه شد نوروز