نیستم من دریغ مرد هجا

کور، شد چشم دار و بیناکور

زد به ذوق و ادب معارف جار

شد فلان ، اوستاد و مرد بهار

گرچه باشد هجا به وقت ، بجا

مفت خواهند جست از دستم

که بدین تیر نگرود شستم