لیک از آن دایه ای که تا بودست

همگی مرگت از خدا خواهند

خویش را دایه وطن خوانی

مصلح حال مرد و زن خوانی

سر پستان به زهر آلودست

دایه کز کودکش فراغ بود

زو دل باب و مام داغ بود