باغبان بیخشان ز باغ برید

علف هرزه و درخت نرک

درگلستان نمی کشند سرک

چون که بودند ظلم کار و پلید

تو هم ای سفله خر مغرور

که شدی متکی به قوت وزور

مر مرا چه که زر چه داری تو