پرده گسترده بر ذهاب و ذهب اا

راز دل را ز بیم رنج وگزند

باز ناگفته با زن و فرزند

کرده دایم تقیه در مذهب

برده شبرو به شب دکانش را

راهزن روز، کاروانش را

از کتب جز فسانه نادیده