برنشستیم از آن کریوه آز

من و اطفال مانده در باران

شب ما برگذشت از نیمه

کودکان خسته ، من سراسیمه

بگرفتیم پیش ، راه دراز

تا سحر چرت بود و خمیازه

تا رسیدیم ما به دروازه