پادشهان یکسره ترکان بدند

پادشهی برننشسته به زین

جز ملک زندکه خون کیان

بود به شریان و عروقش روان

جمله شبان گله ، گرگان بدند

هستی ما یکسره پامال شد

دستخوش رهزن و رمال شد