داده بیم از خطر لشکر زنگ

بصره از غمزه او گشته خراب

رانده شط العرب از چشم پرآب

بصره را زآن خم زلف شبرنگ

دل مردان عرب ، خسته او

شد دل مرد جوان بسته او

آن جوان داشت یکی مادر پیر