که دل بحرست و گفتن ها چو جویست

چو ز اندیشه به گفت آید چه گویم

که خانه کنده و رسوای کویست

ز رسوایی به بحر دل رود باز

خزینه دار گوهر بحر بدخوست

که آب جو و چه تن جامه شویست