به خطایی که نبوده است به چیز

پی دامادی او بودم من

چون که داماد شد و یار گرفت

چه زبانگر ز من آزارگرفت

نکشم دست ز فرزند عزیز

گرچه دارم جگر از جورش ریش

بد نخواهم به جگرگوشه خویش