نکشم دست ز فرزند عزیز

چون که داماد شد و یار گرفت

چه زبانگر ز من آزارگرفت

به خطایی که نبوده است به چیز

گرچه دارم جگر از جورش ریش

بد نخواهم به جگرگوشه خویش

هرچه ناخن زنم اندر دل تنگ