او ترا تا به کجا دارد دوست

ای پسر مادر خود را مازار

بیش از او هیچ کرا دوست مدار

تو چه دانی که چها در دل اوست

نیست از « عشق » فزون تر مهری

آن که بسته است به موی و چهری

عشق از وصل بکاهد باری