نیست از « عشق » فزون تر مهری

بیش از او هیچ کرا دوست مدار

تو چه دانی که چها در دل اوست

او ترا تا به کجا دارد دوست

آن که بسته است به موی و چهری

عشق از وصل بکاهد باری

کم شود از غمی و آزاری