چون پری زادان به مردم پوزخند

در افق شد زهره گرم دلبری

کاه پیدا، گه نهان ، همچون پری

می زدند انجم برین چرخ بلند

با جمال جاودان

آدمیزادان ز صف گشتند باز

جمله آوردند ییش خور نماز