زهره و بهرام را فرخ همال

چون پری بانو بدان دیوان چمید

نعره شاباش تا کیوان رسید

کای خداوند دل و زور و جمال

و ای مهین بانوان

پست باد آن کو درین فرخنده بوم

پای مردم را گشود از بخت شوم