سفته و کاواک گردد جایشان

در یکی دم روی این هامون ، کنیم

پر تف و دود و دخان

گوی تا کاویم زبر پایشان

پس برون آریم از آنجا نفت و قیر

آتش اندر وی زنیم آنگه به تیر

تا بسوزند این خسان