به نیکو منشت و گوشت و کنشت

کزین دو به نیکی گراید کنش

چو پندار شد خوب و گفتار خوب

شود بی گمان کار وکردار خوب

بیارای خود را چو خرم بهشت

برون و درون هر دو شایسته به

نهاد خوش و خوی بایسته به