نثر · شماره 1
باستان ( آغاز و همواره ) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.
شاعرملک الشعرای بهاراثرفقره ۹ - باستان ( آغاز و همواره ) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود....
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 1 از «فقره ۹ - باستان ( آغاز و همواره ) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود....» است.