جوان خردمند داننده راه

شرم گین زن اگر با تو دوست بود ا وی را به زنی ، بر زیرک مرد دانا ده ، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید.

گرت خویش باشد زن شرمگین

ورا شوی دانای زیرک گزین

بود همچو ورزیده خاک سیاه

که چون از برش تخم بپراکنی

از او گونه گون لاله و گل چنی