نثر · شماره 1
آشکاره گوی باش ( صریح اللهجه ). بجز به اندیشه سخن مگوی.
شاعرملک الشعرای بهاردر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 1 از «فقره ۵۱، ۵۲ - آشکاره گوی باش ( صریح اللهجه ). بجز به اندیشه سخن مگوی....» است.