مصرع نخست · شماره 4
که روزی تو مه سال گردی و پیر
شاعرملک الشعرای بهارقالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 4 از «فقره ۵۶ - به مرد مه سال ( زیاد سال ) افسوس ( استهزاء ) مکن ، چه تو نیز بسیار مه سال شوی ...» است.