مصرع نخست · شماره 4
بود آتش تیز، گفتار تیز
شاعرملک الشعرای بهاردر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 1
تند هلک گوی ( عصبانی و دیوانه وار) مباش ، چه تند هلک گوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد و هم خرفستر سوزد.
# - 2
مشو در سخن تند و زنجیر خای
# - 3
که تندی درخشیست خرمن گرای
# - 4
بود آتش تیز، گفتار تیز
انتخابشده - 5
که در بیشه چیزی نماند به نیز
# - 6
بسوزد تر و خشک ونزدیک ودور
# - 7
چه مرغ و چه ماهی چه مار و چه مور
#