که گرمایه از دست برکست، شد

و تراگویم ای پسر من ، نیکوترین دهشیاری به مردمان ، گوهر خرد است . چه اگر بر کست خواسته برود و یا چهارپایان بمیرد خرد بماند.

کسی کاو به گیتی دهشیار زیست

نکوتر ورا از خرد چیز نیست

زر و چارپانیزش از دست شد

چو باشد خرد، رفته بازآیدش

به ناز کسان کی نیاز آیدش