کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

نثر · شماره 1

دست از دزدی و پای از بی خویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار، چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد.

شاعرملک الشعرای بهار

اثرفقره ۱۰۸ - دست از دزدی و پای از بی خویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار، چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

1
دست از دزدی و پای از بی خویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار، چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد.
انتخاب‌شده
2
به دزدی مبر دست و ستوار باش
#
3
منش را ز پستی نگهدار باش
#
4
مبر تاب هرگز تن ازکارکرد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 1 از «فقره ۱۰۸ - دست از دزدی و پای از بی خویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار، چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد....» است.