مردم دوستی از بنیک منشی ( یعنی هواداری اصول ) و خوب خیمی ( یعنی خوش خویی ) از خوب ایواژی (آراستگی ) بتوان دانست .

قسمت اخیر را طور دیگر هم می توان معنی کرد: خوش اخلاقی مردم را از خوش سخنی و آهنگ گفتار (آواز) شان می توان دانست .

سر خوی ها، مردمان دوستی است

نگر تا خداوند این خوی کیست