اخکوک و نون کنجل وزردک اگررسید

احمق نشسته مین اتل ، شایه پنده ری

نون و دراغ و هندونه کغ اگر نبود

درویش پیش زن بچه رسوایه پندری

کارگر دمین کرخنه آقای پندری

مردم به عیدآلیش مکثن رخت ورخت ما

آلیش نرفته ، پست تن مایه پندری