زان روی که دل فراخ پهناست

جز در رخ جان مخند ای دل

بی او همه خنده گریه افزاست

آن دل نبود که باشد او تنگ

دل غم نخورد غذاش غم نیست

طوطی ست دل و عجب شکرخاست

مانند درخت سر قدم ساز