وای که ما را، که ما را، مقدر شد این از جهان

چه شد عزیزان که حال نسوان - بود بدینسان زار

سیاهکاری و جهل و خواری - بود مدامش کار

وای بهارا بهارا مزن دم خدا را ز راز نهان

۲

زنی کاو به جهان هنر ندارد

ز حسن بشری خبر ندارد