سوزنده آنک در نهان گفت

دل آمد و دی به گوش جان گفت

ای نام تو این که می نتان گفت

درنده آنک گفت پیدا

چه عذر و بهانه دارد ای جان

آن کس که ز بی نشان نشان گفت

گل داند و بلبل معربد