گل داند و بلبل معربد

سوزنده آنک در نهان گفت

چه عذر و بهانه دارد ای جان

آن کس که ز بی نشان نشان گفت

رازی که میان گلستان گفت

آن کس نه که از طریق تحصیل

آموخت ز بانگ بلبلان گفت